Michael Lofton: Modernizm – ściek wszystkich herezji

Czy spotkałeś kiedyś w Kościele kogoś, kto mówił, że nie jest istotne jaką religię wyznajesz, albo że prawda jest subiektywna? Jeśli tak, prawdopodobnie spotkałeś modernistę.


Czym jest modernizm?

Z samej swej natury modernizm – ściek wszystkich herezji, jak to określił papież św. Pius X – jest trudny do zdefiniowania, ponieważ nie ma swojego oficjalnego credo. Jednakże istnieje kilka podstawowych składników modernizmu, które wymienimy poniżej:

  1. Wszystkie religie są równe. Dla modernisty nie jest ważne, czy jesteś katolikiem, muzułmaninem, hinduistą, wiccaninem czy zaklinaczem węży; wszystko to oznacza, że jesteś na swój sposób osobą religijną, a wszystkie ścieżki religijne wiodą do Boga. Jest to jawnie sprzeczne ze słowami Jezusa Chrystusa, który powiedział „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14,6). Jest to także sprzeczne z z tym, co Kościół katolicki uczy w katechizmie: „Sobór święty opierając się na Piśmie świętym i Tradycji, uczy, że ten pielgrzymujący Kościół konieczny jest do zbawienia. Chrystus bowiem jest jedynym Pośrednikiem i drogą zbawienia, On, co staje się dla nas obecny w Ciele swoim, którym jest Kościół; On to właśnie podkreślając wyraźnie konieczność wiary i chrztu, potwierdził równocześnie konieczność Kościoła, do którego ludzie dostają się przez chrzest jak przez bramę. Nie mogliby więc zostać zbawieni ludzie, którzy wiedząc, że Kościół założony został przez Boga za pośrednictwem Chrystusa jako konieczny, mimo to nie chcieliby bądź przystąpić do niego, bądź też w nim wytrwać” (846).

  2. Religia nie jest kwestią dogmatu, ale sentymentalizmu i uczuć. Dla modernisty religia jest w swej istocie tym, co sprawia, że czujesz się dobrze; jeśli chrześcijaństwo, albo jakaś inna religia, sprawia, że czujesz się dobrze i czujesz kontakt z Bogiem, oznacza to, że jest ona dla ciebie prawdziwa. Innymi słowy, religia nie składa się z zasad wiary czy obiektywnej prawdy, ale z uczuć. Jak widzieliśmy w zacytowanym powyżej fragmencie z Ewangelii św. Jana, prawda nie jest subiektywna, można ją znaleźć jedynie w Jezusie i Jego Kościele.

  3. Historyczny Jezus niekoniecznie jest Jezusem z Ewangelii. Oznacza to, że według modernistów Pismo Święte niekoniecznie z historycznego punktu widzenia jest wiarygodne. Na przykład modernista stwierdzi, że Jezus niekoniecznie naprawdę powstał z martwych. Zgodnie z tym punktem widzenia Zmartwychwstanie opisane w Piśmie Świętym było tylko sposobem, w jaki Apostołowie zechcieli zakomunikować swoje przekonanie o tym, że Jezus po Swoim ukrzyżowaniu nadal żyje w naszych sercach. Jest to kompletnie sprzeczne ze św. Pawłem, który powiedział „A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara i aż dotąd pozostajecie w swoich grzechach” (1 Kor 15,17).

  4. Doktryna ewoluuje. Moderniści mówią, że w poprzednich wiekach dogmaty Wiary, takie jak dogmat o Trójcy Świętej, były prawdziwe, ale skoro dogmat ewoluuje, być może dzisiaj nie jest on już prawdziwy. Dla modernisty dogmat ewoluuje w cokolwiek, co dostosuje się do potrzeb obecnej kultury. Jest to błąd, ponieważ dogmaty Wiary są objawione przez Boga, a Bóg nie może być sprzeczny z samym Sobą.

  5. Utrzymuje się ortodoksyjną terminologię, ale zmienia się znaczenie terminów. Słowa takie jak „Bóg”, „Zmartwychwstanie”, „Trójca Święta” oraz „Zbawienie” również są używane przez modernistów, ale to, co oni rozumieją pod tymi terminami, nie ma nic wspólnego z tym, co te terminy tradycyjnie oznaczały w historii Kościoła. Z tego powodu moderniści mogą jawić się ortodoksyjnie, ale gdy wgłębiają się w znaczenie używanej przez siebie terminologii, ostatecznie odkrywa się ich prawdziwą naturę. Taki sposób widzenia dogmatu został potępiony przez I Sobór Watykański: „Dlatego należy nieprzerwanie zachowywać takie znaczenie świętych dogmatów, jakie już raz określiła święta Matka Kościół, a od tego znaczenia nigdy nie można odejść pod pozorem lub w imię lepszego zrozumienia” (O wierze i rozumie, 14).

Źródła modernizmu

  1. Rewolucja protestancka. U protestantów jednostka odrzuca Magisterium ustanowione przez Chrystusa i zastępuje je własnym. Biorąc to pod uwagę, jedynie kwestią czasu było to, że jednostka zacznie sama interpretować i definiować wszystkie sprawy dotyczące wiary i moralności.

  2. Oświecenie. Oświecenie odrzuca całe boskie objawienie i wywyższa rozumową wyłącznie zdolność człowieka do określania tego, co jest prawdą w kwestiach wiary i moralności. To ostatecznie doprowadziło do modernistycznego poglądu, że to jednostka, a nie Bóg czy Magisterium, określa co jest prawdą.

  3. Teologia z początku XX wieku. Modernizm w szczególności spopularyzowali tacy teologowie jak Alfred Loisy, George Tyrrell i inni. Ci ludzie zostali ostatecznie ekskomunikowani za swoje popacie dla modernizmu.

Modernizm w dzisiejszym Kościele

  1. Modernizm w liturgii. Moderniści nie uznają liturgii Kościoła za najważniejszą drogę składania Bogu czci. Zamiast tego uznają ją za możliwość wspólnego zebrania się ludzi w celach innych niż Boska cześć. Z tego powodu uważają, że liturgia nie powinna przede wszystkim dotyczyć tego, czego chce Bóg, ale tego, czego chce współczesny człowiek. Dla modernisty liturgia jest kwestią sentymentalizmu, a nie składanej Bogu czci.

  2. Modernizm w dogmatach. Innym znaczącym przejawem modernizmu we współczesnym Kościele jest „hermeneutyka nieciągłości”. Jest to pogląd, że wszystko, co było przed II Soborem Watykańskim, jest przestarzałe. Innymi słowy, skoro według modernistów doktryna ewoluuje, to, co było prawdziwe przed II Soborem Watykańskim niekoniecznie jest odpowiednie dla Kościoła posoborowego. Moderniści uważają, że po II Soborze Watykańskim stworzony został nowy Kościół, który posiada nowe prawdy, które nie odpowiadają prawdom przedsoborowym (w ten sposób myślał na przykład Karl Rahner).

  3. Modernizm w studiach biblijnych. Modernizm zainfekował w Kościele studia nad Pismem Świętym (tzw. metoda historyczno-krytyczna). Jest to takie podejście do Pisma Świętego, które często kwestionuje historyczność wydarzeń wspomnianych w Piśmie. Najnowszym przykładem herezji modernizmu w studiach biblijnych jest kard. Kasper, który otwarcie neguje historyczność cudów Chrystusa.

Odpowiedź magisterium Kościoła na modernizm

Kościół oficjalnie potępił modernizm w następujących dokumentach:

  1. Lamentabili Sane, papież św. Pius X (1907)

  2. Pascendii Dominici Gregis, papież św. Pius X (1907)


Źródło: ChurchMilitant.com

Podobne...

1 Odpowiedź

  1. Tomasz napisał(a):

    hydra modernizmu podnosi głowę.

Dodaj komentarz

Top
error: