Nigeria: Biskup przeciwko „kulturze śmierci”

Arcybiskup Ibadan, Gabriel ‘Leke Abegunrin, w podsumowaniu konferencji dotyczącej obrony życia i wartości rodzinnych wezwał do uznania świętości życia ludzkiego. Podkreślił również, że wartości ludzkie i rodzinne powinny być chronione za wszelką cenę. Poniżej przytaczamy obszerny skrót dokumentu oraz treść oświadczenia odważnego duszpasterza.


Gabriel ‘Leke Abegunrin


Trzydniowa konferencja (13-15 kwietnia) zorganizowana została na Uniwersytecie w Oyo. W dokumencie podsumowującym konferencję czytamy, że współczesny świat trawi „wielkie nieporozumienie w kwestii tego, co jest ludzką skłonnością, a co jednostki postrzegają jako prawa człowieka. Należy pamiętać, że wszystkie prawa muszą być chronione, ale nie wszystkie ludzkie skłonności na to zasługują”. Arcybiskup przypomniał, że Kościół zawsze stawał w obronie ludzkiego życia i słusznych praw, tak jak zawsze walczył z tymi, którzy promowali inne wartości.

W kolejnych akapitach biskup broni małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny, rodziny jako podstawy kultury, jako pierwszego wychowawcy człowieka, od którego zależy to „kim osoba stanie się w życiu społecznym”. Przypomina również, że jedynie ten, który daje życie, może je odebrać. W jego przekonaniu „kultura śmierci, promująca odmienne wartości, może być wyeliminowana jedynie jeśli jednostki, rodziny, kultury i narody staną razem i przypomną ludziom, co oznacza i po co została ustanowiona rodzina.” Z krytyką spotyka się polityka wielkich, międzynarodowych korporacji, takich jak ONZ, które pod płaszczykiem walki o prawa człowieka, promują mordowanie nienarodzonych dzieci. Organizacje te i wszyscy zwolennicy „kultury śmierci” pod wpływem „świeckiego humanizmu” doprowadzili do szeregu problemów. Pośród najważniejszych biskup wymienia „epidemię seksizmu, antykoncepcji, niemoralności, pornografii, hedonizmu, aborcji, rozwodów, homoseksualizmu, płytkiego materializmu, tak zwanych małżeństw jednopłciowych, międzynarodowego terroryzmu, gwałtów, kryzysu tak w życiu religijnym, jak i rodzinnym.” Winne temu wszystkiemu są podstawy filozoficzne „świeckiego humanizmu”. Przekonanie o tym, że „Bóg umarł”, że pojęcia grzechu i zła utraciły znaczenie, prowadzą nie tylko do najbardziej wyrodnych wynaturzeń, ale dodatkowo do ich powszechnej akceptacji, jawnej lub zakamuflowanej przez sofistyczne sztuczki (nazywanie mordowania nienarodzonych „regulacją menstrualną”, czy „terminacją ciąży”).

List arcybiskupa zakończony jest oświadczeniem składającym się z pięciu punktów. Poniżej przytaczamy ich treść:

(1) Życie jest darem Bożym, zaczyna się od poczęcia i może być odebrane wyłącznie przez niego. Każdy człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Tak więc, każdy naród, każda instytucja, każdy człowiek musi szanować, chronić i strzec godności życia ludzkiego.

(2) Rodzina jest kolebką, gdzie życie jest pielęgnowane i chronione. Tak więc, każda rodzina musi koniecznie stworzyć sprzyjające środowisko, które będzie przepojone wartością życia. Duszpasterze, w naukach przedmałżeńskich, powinni zwrócić szczególną uwagę na życie rodzinne, a także pomóc rodzinom w obliczu różnych wyzwań, aby rozwijały się, ufając Bogu i nie tracąc wiary.

(3) Święty sakrament małżeństwa jest ustanowiony przez Boga wyłącznie jako związek mężczyzny i kobiety. Tak więc, każda inna forma związku jest sprzeczna z zamysłem Stwórcy. Skłonności, które są wrogie zamysłowi Stwórcy muszą być zwalczane przez wszystkich, poprzez przypominanie ludziom, czym jest życie i po co ustanowiono rodzinę.

(4) Każda forma oszustwa różnych agencji, organizacji i osób fizycznych, podjęta w celu promowania twierdzenia, że aborcja powinna być postrzegana jako prawo, co do którego jednostka ma prawo decydować, powinna zostać odrzucona. Tak więc, Ci którzy ustanawiają prawa w naszym kraju powinni odrzucić każdy nacisk i wszelką próbę legalizacji zabijania dzieci w łonie matki.

(5) Promowania czystości powinno być traktowane priorytetowo w każdym domu. Promocja ta powinna obejmować odpowiednią edukację seksualną młodych, począwszy od rodziców, którzy są pierwszymi nauczycielami, aż do nauczycieli i duszpasterzy. Taka edukacja powinna, między innymi, zawierać: „Miłość życia; uznanie, miłość i szacunek dla własnego ciała; szacunek dla drugiej osoby, niezależnie od jej cech fizycznych i orientacji seksualnej; poszukiwanie i akceptacja własnej tożsamości oraz roli, która od niej zależy; szacunek dla wolności; poczucie odpowiedzialności w sferze aktywności seksualnej.”


Źródło: en.radiovaticana.va

Tłumaczenie: Redakcja Bazy Dokumentów Papieskich

Podobne...

Dodaj komentarz

Top
error: